لینک مشاهده و دانلود برنامۀ «چشم شب روشن» در روز شنبه بیست و سوم دی ماه 1396:

http://www.telewebion.com/episode/1753068

گفتگوی دکتر مهرداد رایانی مخصوص با محمودرضا رحیمی، امین زندگانی و وحید عمرانی

موضوع: ضرورت ها و وظایف متقابل بخش های دولتی و غیر دولتی تئاتر

موضوعات مرتبط: گفتگو و مصاحبه

«در عوارض عشق» نقد نمایش «نگو نیست، بگو نمی بینم» نویسنده و کارگردان: مهدی روبوشه بازیگران: فرنوش مرواری، مرتضی افتخاری، داوود سلیمانی، پویا میرزایی، مهدی روبوشه مکان اجرا: تهران، تالار مولوی تم داستان این نمایش بر محور عشق و دیوانگی است که پیوند بین این دو پدیده، پشتوانه ها و سوابق مفصلی در ادبیات، افسانه های ملل، عرفان، اسطوره ها، کهن الگوها، داستان های قدیمی و حکایات تاریخی متعدد با جلوه های گوناگون در فرهنگ های مختلف جهان دارد. مکان وقوع رویدادها در یک آسایشگاه روانی یا همان تیمارستان است، به عبارت دقیق تر حیاط یک آسایشگاه که برای هواخوری بیماران مورد استفاده قرار می گیرد. شخصیت های نمایش عبارتند از رسول و سه مرد دیگر که به منظور بهبود احوال روانی شان در این آسایشگاه نگهداری می شوند و کاراکتری ویژه به نام دلبر. مدیر آسایشگاه را بر صحنه نمی بینیم، تنها صدای او از بلندگوها گویی از مکانی همچون اتاق کنترل بیماران پخش می شود که بدون برخورد مستقیم و فیزیکی با آنها صحبت می کند. این چهار بیمار به دقت تحت نظر قرار دارند و در این محیط بسته که محبسی را تداعی می کند توسط مدیر آسایشگاه رصد می شوند. به آنها گفته اند که در صورت بهبودی مرخص می شوند و به زندگی عادی خود باز خواهند گشت. بر روی کاراکتر رسول در اثر تأکید بیشتری صورت گرفته و نسبت به سایر شخصیت ها برجسته سازی شده است. آنچه از احوا

ضرورت ها و وظایف متقابل بخش های دولتی و غیر دولتی تئاتر

شنبه 23 دی ماه 1396
ساعت 23
شبکه چهار سیما
برنامۀ چشم شب روشن
با حضور دکتر مهرداد رایانی مخصوص
محمودرضا رحیمی
امین زندگانی
وحید عمرانی (منتقد تلفنی)

موضوعات مرتبط: گفتگو و مصاحبه

«لزوم وحدت مدیریتی برای تئاتر» وجود صنف های مختلف در یک فضا همچون تئاتر فی نفسه و تماماً نمی تواند غلط باشد اما مشروط بر اینکه این اتفاق در فرهنگی صورت بگیرد که این صنف ها بتوانند به صورت مکمّل یکدیگر عمل کنند و هر کدام بخشی از کار را به عهده بگیرند، مانند بسیاری از کشورهایی که در این زمینه موفق نشان داده اند. لیکن با توجه به خصایص و خلقیّات ما ایرانیان که قدری در فعالیت های جمعی مشکل داریم و غالباً فعالیت کردن به طور انفرادی را ترجیح می دهیم چنانکه به محض اینکه در محیطی مجتمع شویم حتی کوچک ترین اجتماعات، فوراً دسته دسته شده به تفرقه می گراییم، در چنین محیطی این کثرت و چند صدایی در ماهیت صنف ها و رده ها در فضای تئاتر ما می تواند آسیب زننده باشد. هم اکنون در محیط تئاتری کشور این چند دستگی ها به طوری واضح دیده می شوند و سران هر یک از این نهادها دیگری را قبول نداشته، تنها خود را برای هدایت جریان تئاتر محق می دانند. حاصل این اختلافات مدیریتی در دراز مدت، چنانکه در چهار دهه پس از انقلاب شاهد بوده ایم دودش به چشم تک تک اهالی تئاتر رفته، کسانی که با عشق بی حد و حصری که به این هنر می ورزند تحت هر شرایطی پای آن مانده اند. با توجه به اینکه تئاتر در کشور ما نه تنها شغل به حساب نمی آید بلکه حتی گاه هنرمند برای ادامۀ فعالیت خود مجبور است که برای ماندن در این فضا از حساب شخصی و مایملک خود هزین

«در باب بیانات اخیر مدیر عامل خانۀ تئاتر» این یادداشت نه به قصد مجادله و دامن زدن به اختلافات اعضای جامعۀ تئاتر بلکه به منظور بررسی و واکاوی بخش هایی از صحبت های اصغر همت؛ مدیر عامل موسسه خانۀ تئاتر که در برنامۀ شنبه شب «چشم شب روشن» مورخ 96/10/2 عنوان شد به رشتۀ تحریر در می آید، صحبت هایی که در بین جامعۀ تئاتری با واکنش هایی اغلب در مخالفت با این بیانات مواجه گردید. در این نشست که با اجرای دکتر مهرداد رایانی مخصوص از اعضای کانون ملی منتقدان تئاتر به عنوان کارشناس با حضور اصغر همت؛ مدیر عامل خانۀ تئاتر و مهدی شفیعی؛ مدیرکل ادارۀ کل هنرهای نمایشی در كنار محمد صالح علاء صورت گرفت، اصغر همت ضمن انتقاداتی تحت عنوان موازی کاری انجمن هنرهای نمایشی با خانۀ تئاتر اعلام کرد که موسسه خانۀ تئاتر شایسته ترین و کامل ترین نهاد در ادارۀ امور مربوط به هنر تئاتر در کشور است و لازم است تا در این زمینه از حمایت های مالي دولتی برخوردار شده و کلیۀ امور به دست ایشان سپرده گردد. این صحبت در حالی است که بر اساس مستندات موجود، خانۀ تئاتر تنها یک مؤسسۀ فرهنگی هنری بوده و تحت هیچ عنوان صنف به شمار نمی آید. صحبت های اصغر همت در حالی می تواند درست باشد و درخواستش آنگاه مقبول خواهد بود که آنچه در سوابق فعالیت های خانۀ تئاتر از آغاز تا کنون به انجام رسیده بیشتر مبتنی بر حرف نباشد و تأثیرات مثبتی نیز در راستای ا